Als het lachen stopt
Een serie over mijn eigen kindertijd. De eerste keer dat ik mijn verhaal in beelden heb durven brengen in de vorm van een fotoboekje. Het werd de aanloop naar Alles komt goed.
Blader hieronder door het boekje - klik op de pijlen of swipe.
Over ‘Als het lachen stopt’
Op de Fotoacademie kregen we de opdracht Kindertijd: maak een reeks beelden die bij de kijker een gevoel oproept van hoe je eigen jeugd is geweest. Ik heb die opdracht aangegrepen om voor het eerst iets in beeld te brengen van het seksueel misbruik dat ik als kind heb meegemaakt.
Ik wilde oud beeldmateriaal combineren met nieuw werk. Toen ik foto's van mezelf uit mijn jeugd chronologisch naast elkaar legde, viel me iets op: rond mijn zevende jaar veranderde de uitdrukking op mijn gezicht. Daarvoor een vrij, blij en onbevangen jongetje. Daarna een uitdrukking een bijna emotieloze uitdrukking, een jongetje dat teruggetrokken was, in zichzelf gekeerd.
Gek genoeg was ik deed me dat goed. Veel slachtoffers van seksueel misbruik blijven namelijk lang twijfelen of wat ze hebben meegemaakt ‘echt’ misbruik was of dat ze het zich in hun hoofd hebben gehaald, zo ook ikzelf. Voor mij was dit dus een extra bevestiging, zie je wel.
Verder lezen: Alles komt goed
Als het lachen stopt was de eerste stap, daarna wilde ik een vervolgserie maken. Over de impact dat het trauma heeft op je verdere leven, en dan breder dan mijn verhaal. Hoe zijn anderen met hun trauma omgegaan, wat was bij hun de impact op hun leven? Dat werd Alles komt goed, een serie portretten en verhalen die de impact van misbruik laten voelen, maar ook de kracht en weerbaarheid laten zien.